Η δημογραφική προσέγγιση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τα έτη 1975 έως 2016 - (:unkn) unknown (My University, 2019)
Η αυτοκτονία διαφαίνεται ως μια πράξη προσωπική όμως αποτελεί ένα βαθιά κοινωνικό πρόβλημα και ένα ζήτημα δημογραφικής ανάλυσης για την εξαγωγή πληροφοριών και δεδομένων που μας βοηθάνε να αποσαφηνίσουμε τις ομάδες στόχου που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας και προσοχής. Η θεωρητική προσέγγιση των κοινωνιολόγων βοηθάει να δούμε το κοινωνικό πλαίσιο που υλοποιούνται οι πράξεις των αυτοκτονιών και τι είναι αυτό που δεν αφήνει χώρο παρά μόνο για την ματαιότητα της ύπαρξης. Το κλίμα και ο τόπος που ζει κάθε άνθρωπος σαφώς επηρεάζει την ποιότητα της ζωής του, όμως και η οργάνωση της κοινωνίας που ζει είναι καθοριστική για την δόμηση της ύπαρξης και της προσωπικότητας του. Διότι η ψυχοσύνθεση του κάθε ατόμου χτίζεται και δομείται μέσα στην κοινωνία που ζει και στην αλληλεπίδρασή του με τους άλλους. Η ψυχολογία του ατόμου παίζει καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της υλοποίησης μιας τέτοιας πράξης καθώς, όπως διαφαίνεται η κατάθλιψη αποτελεί μάστιγα της σύγχρονης εποχής και οδηγεί τα άτομα στην αυτοχειρία ως ένα σημάδι μελαγχολίας και απελπισίας. Η ψυχική υγεία αποτελεί ένα κεφάλαιο της ιατρικής η οποία με τη σειρά της βοηθάει και τις άλλες επιστήμες να μελετήσουν αλλά και να αντιμετωπίσουν την εμφάνιση του φαινομένου. Η δημογραφική ανάλυση συλλέγει όλες τις πληροφορίες από τις διάφορες επιστήμες που μπορεί να καταγράψουν το φαινόμενο και εξάγει αντικειμενικά και ξεκάθαρα αποτελέσματα, ώστε να διακρίνουμε όλους τους μύθους και τις πραγματικότητες του φαινομένου. Σαφώς θα δεχτούμε ότι οι αυτοκτονίες αποτελούν “πρόβλημα” και όχι ένα απλώς δημογραφικό φαινόμενο προς μελέτη. Είναι ένα φαινόμενο δολοφονίας του εαυτού και η κοινωνία οφείλει να επέμβει για να βοηθήσει τους ανθρώπους αυτούς που οδηγούνται σε αυτό το σημείο. Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζονται παρεμβάσεις και μάλιστα πολιτικές για την αντιμετώπιση του φαινομένου σε εθνικό αλλά και Ευρωπαϊκό επίπεδο που να οδηγούν στην ευημερία και στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης όλων των ανθρώπων.

Suicide differs as an act of an individual, but it is a profound social problem and a demographic analysis issue for extracting information and data that helps us to clarify the target groups that need special care and attention. The theoretical approach of sociologists helps to see the social context in which acts of suicide are carried out and what is it that leaves no space but for the futility of existence. The climate and the place where every person lives clearly affects the quality of his life, but the organization of the society he lives is decisive for the construction of his existence and personality. Because the individual's psychosynthesis is built and structured in the society that lives and in its interaction with others. The psychology of the person plays a decisive role in the decision to implement such an act because, as depression appears to be a scourge of the modern age and leads people to suicide as a sign of melancholy and despair. Mental health is a chapter of medicine which, in turn, helps other sciences to study and to cope with the phenomenon. Clearly, we will accept that suicide is a "problem" and not a merely demographic phenomenon to study. It is a phenomenon of self-assassination and society must intervene to help those people who are led to this point. That is why we need interventions and indeed policies to address the phenomenon at national and European level that lead to the well-being and improvement of the living conditions of all people.
Keywords: Αυτοκτονίες, δημογραφική ανάλυση, αυτοκτονίες στην Ελλάδα, αυτοκτονίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση