Οι κοινές μιμητικές και ηχομιμητικές λέξεις στην ιαπωνική και στην ελληνική γλώσσα - (:unkn) unknown (My University, 2019)
Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στα κοινά στοιχεία που προκύπτουν μεταξύ της σύγκρισης της ιαπωνικής και της ελληνικής γλώσσας στο ζήτημα των μιμητικών και ηχομιμητικών λέξεων. Οι δύο γλώσσες αν και ανήκουν σε διαφορετικούς τύπους γλωσσών αφού η ιαπωνική κατατάσσεται στην κατηγορία των συγκολλητικών γλωσσών ενώ η ελληνική σε αυτήν των κλιτών, παρουσιάζουν αρκετά κοινά εννοιολογικά πλαίσια στα οποία χρησιμοποιούν μιμητικές και ηχομιμητικές λέξεις, χωρίς να λείπουν και οι διαφορές που αφορούν, για παράδειγμα, τη σύνταξη. Η ονοματοποιία αποτελεί μεγάλο κομμάτι της ιαπωνικής γλώσσας που χρησιμοποιείται ευρέως στην καθημερινότητα σε γραπτό και προφορικό λόγο. Στην ελληνική, αν και η ονοματοποιία αποτελεί κυρίως κομμάτι του προφορικού λόγου, με μερικές εξαιρέσεις στον γραπτό (π.χ. κόμικς), η χρήση της δεν είναι τόσο περιορισμένη όσο νομίζουμε. Μέσα από την εργασία γίνεται αντιληπτό ότι οι δύο γλώσσες έχουν περισσότερες ομοιότητες από όσες αρχικά φαίνεται.

This dissertation focuses on the common elements deriving from the comparison between Japanese and Greek language concerning Onomatopoeia. The morphological typology in Japanese and Greek is different. Japanese is an agglunative language while Greek is a fusional language. Despite that, the conceptual frameworks under which onomatopoeia is used are common, including differences concerning, for example, the syntax. Onomatopoeia is a big part of Japanese language which is largely used in everyday life, in written and oral speech. In Greek, even though it is mainly used in oral speech with few exceptions in written language (such as comics), the use of it is not as limited as we think. Through this dissertation it can be seen that the two languages have more similarities than at first sight.
Keywords: μιμητικές λέξεις, ηχομιμητικές λέξεις, ιαπωνική γλώσσα, ελληνική γλώσσα; onomatopoeia, japanese language, greek language