Αντικατοπτρισμοί Ταυτότητας στην Ταξιδιωτική Γραφή: Ιδεολογίες, Έμφυλες Αναπαραστάσεις και Πανοπτισμός - (:unkn) unknown (My University, 2024)
Η ταξιδιωτική γραφή ως κειμενικό είδος παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για το κοινωνικό και γεωπολιτικό πλαίσιο των ιστορικών περιόδων στις οποίες αναφέρεται. Συνυφαίνει το βίωμα του ταξιδιωτικού συγγραφέα με τα πολιτισμικά αφηγήματα του προορισμού του αλλά και του αναγνώστη του. Διαπλέκει την ατομική ταυτότητα του αφηγητή με τη συλλογική ταυτότητα του κοινού στο οποίο απευθύνεται (Quaireau 2022: 3), προσφέροντας ένα γόνιμο πεδίο για την εξέταση ορισμένων ιδεολογικών ζητημάτων που απασχολούν διαχρονικά τη δυτική σκέψη. Όπως η γλώσσα δεν είναι αθώα (Φραγκουδάκη 1987: 23), έτσι και η ταξιδιωτική γραφή ως προϊόν υποκειμενικής ερμηνείας της ετερότητας (Said 1978: 332) δεν αξιολογείται επιφανειακά ως αποτύπωση του ταξιδιωτικού βιώματος, αλλά ως διαλεκτική πρακτική με ιδεολογική βαρύτητα. Μέσα από ένα οδοιπορικό στη βρετανική ταξιδιωτική λογοτεχνία, η παρούσα βιβλιογραφική ανάλυση ιχνηλατεί την πορεία της ταξιδιωτικής αφήγησης, εξετάζοντας τον λόγο που περιβάλλει την ταξιδιωτική εμπειρία ως δομικό στοιχείο της εκάστοτε κοινωνικο-ιστορικής συγκυρίας. Αναδεικνύονται ζητήματα που αναδύθηκαν από την ταξιδιωτική πρακτική και την κειμενική αποτύπωση της ετερότητας, αποκαλύπτοντας ότι τα ταξιδιωτικά κείμενα συχνά προσφέρουν – ίσως άθελά τους – βαθύτερη γνώση για τον ταξιδιώτη από ό,τι για τον προορισμό του (Hulme & Youngs 2002: 159).

Travel writing as a textual genre provides valuable insights into the social and geopolitical context of the historical periods to which it refers. It intertwines the travel writer’s experience with the cultural narratives of their destination and the reader's own cultural framework. Blending the narrator’s individual identity with the collective identity of the audience (Quaireau 2022: 3), it creates a fertile ground for examining certain ideological issues that have persistently preoccupied Western thought. In the same way that language is not innocent (Fragoudaki 1987: 23) and never neutral, travel writing, as a product of subjective interpretation of otherness (Said 1978: 332) should be evaluated not merely as an account of the travel experience, but as a dialectical practice with ideological implications. By exploring British travel literature, this analysis traces the development of travel narratives, examining the discourse surrounding the travel experience as a structural element of the socio-historical context in question. Issues emerging from travel practice and textual representations of otherness reveal that travel texts often provide – perhaps unwittingly – deeper insights into the traveller’s world than the destination itself (Hulme & Youngs 2002: 159).
Keywords: ταξιδιωτική λογοτεχνία, ετερότητα, αποικιοκρατικός λόγος, γυναικεία ταξιδιωτική γραφή, έμφυλες αναπαραστάσεις, κριτική ανάλυση λόγου, πανοπτισμός; travel literature, otherness, colonial discourse, women's travel writing, gendered representations, critical discourse analysis, panopticism