Η από κοινού διδασκαλία πιάνου σε γονέα και παιδί μέσα από εναλλακτικές προσεγγίσεις μάθησης. - (:unkn) unknown (My University, 2024)
Η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό να διερευνήσει την από κοινού διδασκαλία πιάνου σε γονέα και παιδί μέσα από εναλλακτικές προσεγγίσεις μάθησης. Η έρευνα προσεγγίστηκε ερευνητικά ως μελέτη περίπτωσης και εφαρμόστηκε για διάστημα τριών μηνών σε πόλη της Θεσσαλίας, με τη συμμετοχή πέντε ζευγαριών γονέα-παιδιού. Συγκεκριμένα, συμμετείχαν τρία κορίτσιακαι δύο αγόρια, όλα μαθητές νηπιαγωγείου, και πέντε μητέρες. Κάθε ζευγάρι παρακολούθησε 11 εβδομαδιαία μαθήματα πιάνου, στα οποία ενσωματώθηκαν εναλλακτικές προσεγγίσεις διδασκαλίας, όπως η χρήση της τεχνολογίας, ο αυτοσχεδιασμός, ο Καθολικός Σχεδιασμός Μάθησης και το ομαδικό πιάνο. Λόγω των ιδιαιτεροτήτων της κάθε ομάδας, εφαρμόστηκε διαφοροποιημένη διδασκαλία. Όλα τα μαθήματα βιντεοσκοπήθηκαν και κάποια μεταγράφηκαν και αναλύθηκαν πολυτροπικά, ενώ για κάποια άλλα συμπληρώθηκαν κλείδες παρατήρησης. Στο τέλος της έρευνας πραγματοποιήθηκαν ξεχωριστές ομάδες εστίασης για τους ενήλικες και τους ανήλικους συμμετέχοντες. Οι αναλύσεις των μαθημάτων ανέδειξαν κάποιες βασικές θεματικές κατηγορίες που αφορούσαν τις θετικές όψεις και απολαβές της δυαδικής εμπλοκής, τις προκλήσεις και τα αντικίνητρα της από κοινού μάθησης, τη συνεχιζόμενη εμπλοκή της δυάδας στο σπίτι, τη λειτουργία των εναλλακτικών τρόπων διδασκαλίας και την εξελισσόμενη σχέση της τριάδας στο μάθημα. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η από κοινού διδασκαλία πιάνου ενίσχυσε τη σχέση γονέα-παιδιού και την αίσθηση συνεργασίας, ενώ ταυτόχρονα υπήρξαν προκλήσεις στη διαχείριση του διπλού ρόλου του γονέα ως μαθητή και υποστηρικτή. Η χρήση των εναλλακτικών προσεγγίσεων συνέβαλε στην ενίσχυση της δημιουργικότητας και της ευελιξίας στη μάθηση, καθώς και στη συνεχιζόμενη ενασχόληση με τη μουσική στο σπίτι, ακόμα και μετά το πέρας των μαθημάτων.

The purpose of this study is to investigate the joint teaching of piano to a parent and their child through alternative learning approaches. The research followed a case study design and was implemented over a period of three months in a city in Thessaly, with the participation of five parent-child dyads. Specifically, three girls and two boys, all kindergarten students, and five mothers participated. Each pair attended 11 weekly piano lessons, which incorporated alternative teaching approaches such as the use of technology, improvisation, Universal Design for Learning and group piano. Due to the different needs of each group, differentiated teaching was applied. All lessons were videotaped and some were transcribed and analyzed multimodally, while observation scales were completed for others. At the end of the implementation, separate focus groups were held for adult and minor participants. From the thematic analysis of all data, thematic categories emerged relating to the positive aspects and rewards of dyad involvement, the challenges and disincentives of co-learning, the continued involvement of the dyad at home, the operation of alternative teaching methods and the evolving triad relationship in the piano lesson. In particular, it was found that joint piano lessons strengthened the parent-child relationship and a sense of cooperation, while at the same time there were difficulties in managing the dual role of the parent as student and supporter. The use of alternative approaches helped foster creativity and flexibility in learning, as well as continued engagement with music at home, even after the lessons were completed.
Joint piano teaching to parent and child through alternative learning approaches.
Keywords: γονεϊκή εμπλοκή, μουσική εκπαίδευση, κοινά μαθήματα πιάνου, εναλλακτικές προσεγγίσεις μάθησης; parental involvement, music education, joint piano lessons, alternative learning approaches