Μια έρευνα γύρω από τη μεταβαλλόμενη ταυτότητα του καλλιτεχνικού υποκειμένου στην Ελλάδα την εποχή της παγκοσμιοποίησης (1995-σήμερα): ιστορική και θεωρητική προσέγγιση - (:unkn) unknown (My University, 2019)
Η παρούσα Πτυχιακή Εργασία διερευνά τη μεταβαλλόμενη ταυτότητα του καλλιτεχνικού υποκειμένου στην περίπτωση της σύγχρονης ελληνικής τέχνης με αφετηρία τη διεθνή θεωρία, η οποία στο παράδειγμα καλλιτεχνών που κινούνται στο ευρύτερο πλαίσιο της Εννοιολογικής τέχνης, του ρεύματος της Θεσμικής Κριτικής και άλλων, πρότεινε τον ορισμό του “καλλιτέχνη-διαχειριστή”. Η υπόθεση εργασίας από την οποία ξεκινάμε εδώ, είναι ότι τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου τύπου καλλιτέχνη στην Ελλάδα εμφανίζονται γύρω στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στην ήδη παγκοσμιοποιημένη εποχή, όπως γίνεται εμφανές άλλωστε και στον τίτλο. Σε αυτό το πλαίσιο, παράλληλα, η εργασία επιχειρεί να επαληθεύσει τον χρόνο εμφάνισης αυτής της ταυτότητας, να προσδιορίσει αλλά και να αναλύσει τα χαρακτηριστικά της στο πλαίσιο εγχώριας συλλογικής καλλιτεχνικής δράσης με αφετηρία την ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία, και μέσα από έρευνα σε αρχειακό υλικό, προφορικές συνεντεύξεις και εν μέρει επιτόπια παρατήρηση.
Keywords: καλλιτέχνης-διαχειριστής, σύγχρονη ελληνική τέχνη, δημόσιος χώρος, διαχείριση, Ομάδα Φιλοπάππου, Nova Melancholia, UrbanDig Project