Συνδέοντας την Ψηφιακή Πληροφοριακή Παιδεία με την Ψηφιακή Πολιτειότητα στην ελληνική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση: Πλαίσιο αξιολόγησης της Ψηφιακής Πολιτειότητας στις τάξεις Δ', Ε' και Στ' Δημοτικού
Date Issued
June 26, 2021
Type
Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία
Abstract
Ο Jason Ohler αναρωτιόταν το 2011 αν τα παιδιά ζουν δύο ζωές ή μία. Αν, δηλαδή, τα παιδιά «αποσυνδέονται» μόλις μπουν στο σχολείο και, στη συνέχεια, συνδέονται ξανά όταν φεύγουν ώστε να επανέλθουν στη ζώνη της συνεχούς ψηφιακής σύνδεσης η οποία δεν είχε καμία θέση κατά τη διάρκεια της σχολικής ημέρας. H απορία του Ohler δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα, όμως δεν μπορούμε να διακρίνουμε τον έναν κόσμο από τον άλλον καθώς συνυπάρχουν σε κάθε επίπεδο και ό,τι συμβαίνει στον έναν έχει σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργία του άλλου.
Η εκπαίδευση και όλα τα εμπλεκόμενα μέρη οφείλουν ακολουθήσουν τις τάσεις τις εποχής και να ασχοληθούν επισταμένα με τα ζητήματα της πληροφοριακής παιδείας και της ψηφιακής πολιτειότητας.
Η ψηφιακή πολιτειότητα είναι μια δυναμική, ευέλικτη, πολύπλευρη και πολυεπίπεδη έννοια που συνδέεται με τις καθημερινές δραστηριότητες των ατόμων σε απευθείας σύνδεση αλλά και εκτός σύνδεσης. Σε παγκόσμιο επίπεδο η επιστημονική βιβλιογραφία έχει τονίσει τη σπουδαιότητα της ανάπτυξης της ψηφιακής πολιτειότητας και έχει καταδείξει τον σημαντικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η εκπαίδευση στον τομέα αυτό. Επιπλέον, έχουν δημιουργηθεί πληθώρα προγραμμάτων, πλαισίων και εφαρμογών ειδικά σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη των ψηφιακών ικανοτήτων στους νέους και τα παιδιά. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο το Πλαίσιο για τις Ψηφιακές Ικανότητες (European Frameworks for the Digital Competence), γνωστό ως DigComp, περιγράφει και αναλύει λεπτομερέστατα όλες τις ψηφιακές ικανότητες και τα επίπεδα επάρκειας που καλούνται να αναπτύξουν οι πολίτες του 21ου αιώνα.
Το DigComp χρησιμοποιείται και στην παρούσα εργασία για τη δημιουργία ενός πλαισίου αυτοαξιολόγησης των ψηφιακών ικανοτήτων των μαθητών των τάξεων Δ’, Ε’ και Στ’ του ελληνικού Δημοτικού Σχολείου. Με το δεδομένο πως δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην περίπτωση της Ελλάδας, το πλαίσιο αυτοαξιολόγησης θα μπορέσει να καταστεί χρήσιμο εργαλείο με το οποίο εκπαιδευτικοί και φορείς της εκπαίδευσης, αλλά και οι μαθητές και οι γονείς τους, θα μπορούν να εντοπίζουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που κατέχουν τα σημερινά παιδιά. Θα μπορούν, επιπλέον, να ανιχνεύουν τους τομείς εκείνους στους οποίους υστερούν τα παιδιά και έτσι θα είναι σε θέση να σχεδιάζουν και να υλοποιούν στοχευμένες δράσεις, συγκεκριμένες εφαρμογές και κατάλληλα προγράμματα, έτσι ώστε να καλύπτονται οι όποιες αδυναμίες αλλά και να ενισχύονται τα επίπεδα επάρκειας για κάθε ψηφιακή ικανότητα. Απώτερος στόχος είναι, με τη συνεργασία επιστημονικών φορέων, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και θεσμικών φορέων της Α/θμιας Εκπαίδευσης, να δημιουργηθεί ένα Online σύστημα μέτρησης, καταγραφής, χαρτογράφησης των ψηφιακών ικανοτήτων των μαθητών, το οποίο θα μπορεί με αυτοματοποιημένο τρόπο να προσφέρει σειρά ηλεκτρονικών μαθημάτων, οδηγιών και συμβουλών για τη βελτίωση των επιπέδων ψηφιακής επάρκειας για κάθε ψηφιακή ικανότητα που απαιτείται από εκείνους ως ολοκληρωμένοι ψηφιακοί πολίτες στον σύγχρονο ψηφιακό κόσμο
Subjects
